nga Ivo Andriç

Përshkrim i shkurtër

Në Bosnjë, në bashkëderdhjen e dy botëve – asaj të krishterë dhe asaj myslimane – lind Vishegradi, prej gjithherësh qytet takimi mes racash, besimesh fetare e kulturash të ndryshme. Dhe pikërisht këtu, në Pesëqindën, vezirit Mehmed Pasha i lindi dëshira të ndërtonte një urë, e cila u kthye në simbol,  sepse u ngrit falë lodhjes dhe sakrificave të shumë të krishterëve, por edhe në dëshmi të shkrirjes së dy botëve të ndryshme. Ura është qendra  e romanit  të Ivo Andriçit, fitues i ÇMIMIT NOBEL për letërsinë, në vitin 1961: një afresk madhështor, që shtrihet nga Pesëqinda deri në Luftën e Parë Botërore dhe që ka në sfond një Bosnjë romantike, me çështjet e saj të larmishme historike, por edhe me dramat e përditshme të gëzimit e të vuajtjes së njerëzve. Me këtë vepër Andriçi, një prej zërave më të mëdhenj të letërsisë në gjuhën serbe e,  në përgjithësi, të Evropës bashkëkohore, ritheksohet si shkrimtari, i cili ka pasqyruar më mirë problemet dhe karakteristikat e kësaj toke të trazuar. NOBEL